Organista i Onanista
Raz przed Wigilią wracał organista z opłatkiem,
na zakręcie się zderzył z półnagim dziadkiem.
Staruszek jurnie konika trąca,
u organisty mowa wrząca.
Nieładnie tak, przed Świętem Pańskim,
w obnażeniu publicznym błagać o łaski!
Wszak i Pan Nasz goły przyszedł na świat,
to po nagu Adam zwiał,
gdy Anioł spalił Raj!
Wtem dziadek chowa swe jurne prącie, ze śmiechem szepcząc
Opłatka od Ciebie nie kupię, ty bikiniarzu, alfonsie!
Grzech to na parafię zapraszać boskie ciała,
gdy z dachu spada dachówka cała!
Ja grzesznik, ty grzesznik,
choć bliżej jesteś Pana,
to takie tego świata ustalili reguły i prawa.










