Pod pozorem implementacji prawa UE rząd tworzy reżim konfiskaty środków

- Rządowy projekt ustawy o środkach ograniczających (druk nr 3003) ma wdrażać dyrektywę 2024/1226 o przestępstwach polegających na naruszeniu sankcji UE. Tymczasem dyrektywę wykonuje w istocie tylko rozdział o przepisach karnych oraz kilka przepisów definicyjnych i organizacyjnych.
- Rdzeń projektu – krajowa lista sankcyjna wraz z zarządem przymusowym i przejęciem własności – nie jest choćby goldplatingiem, ale osobnym reżimem, którego prawo UE w ogóle nie wymaga. Rząd sam przyznaje, iż jego źródłem jest wyłącznie prawo krajowe.
- Reżim krajowy ma szerszy i bardziej nieostry zakres niż unijny, a o wpisie na listę sankcyjną decyduje jednoosobowo minister spraw wewnętrznych – bez informowania zainteresowanego i bez prawa do skutecznego żądania zmiany wpisu.
- Natychmiastowa wykonalność wpisu i utrzymanie jego skutków choćby po wygranej przed WSA czynią kontrolę sądową iluzoryczną, co narusza prawo do sądu z art. 45 Konstytucji.
- Podkomisja nadzwyczajna (19 października) i połączone komisje sejmowe (21 października) zawęziły jedynie jedną przesłankę wpisu – za manipulację informacyjną – a i to niewystarczająco. Komisje nie poparły ani wniosku o odrzucenie projektu, ani poprawek usuwających krajowy system sankcji, ani żadnego z konstytucyjnych zastrzeżeń Biura Legislacyjnego.
- Definicja manipulacji w środowisku informacyjnym jest tak szeroka, iż może się w niej zmieścić każda kampania społeczna wpływająca na opinię publiczną. Projekt nie definiuje przy tym, na rzecz jakich państw musi być prowadzona ta manipulacja, by mogła uzasadniać wpis na listę.