
80-lecie istnienia ZS Nr 1 Radiobudy w Dzierżoniowie - 03.10.2026.
W 1967 roku rozpocząłem pracę w Technikum Radiotechnicznym i Zasadniczej Szkole Zawodowej, zakończyłem w 2002 roku w Zespole Szkół Nr 1 im. prof. Wilhelma Rotkiewicza "Radiobudzie". Jestem rówieśnikiem szkoły, okrągłe rocznice jakie życie przynosi, zwykle skłaniają do refleksji nad minionym czasem, do podsumowań... Nie inaczej jest ze mną.
13 lutego 1946 roku Józef Buczyłko został powołany do zorganizowania Kursu Przysposobienia Radiotechnicznego dla pracowników fabryk w Dzierżoniowie oraz do uruchomienia następnie pierwszej w Polsce średniej szkoły radiotechnicznej. W powstaniu szkoły miał równocześnie wielki udział dyrektor fabryki odbiorników radiowych w Dzierżoniowie, prof. Wilhelm Rotkiewicz, który patronował temu przedsięwzięciu. Już w marcu w budynkach fabryki rozpoczął się 3- miesięczny kurs dla 57 słuchaczy z całej Polski, a 3 października miało miejsce pierwsze uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego, które zainaugurowało otwarcie Szkoły Przemysłowej Radiotechnicznej, w budynku przy dzisiejszym pl. Konstytucji 3 Maja. Drugi budynek został przekazany szkole w 1947 roku. W tym samym roku nadana została placówce nazwa Gimnazjum Przemysłowe Radiotechniczne. Pierwsi absolwenci opuścili mury szkolne już w 1949 roku, z możliwością podjęcia pracy lub kontynuowania nauki w utworzonym w Warszawie Liceum Radiotechnicznym. Takie liceum uruchomiono również w 1950 roku w Radiobudzie. Dyrektorem był jeszcze wówczas Józef Buczyłko, zastąpiony następnie przez Jana Turka, a od 1 września 1951 przez Adama Sobiecha - czytamy w serwisie informacyjnm o historii szkoły.
2 i 3 października Zespół Szkół nr 1 im. Wilhelma Rdkiewicza Radiobuda w Dzierżoniowie tętnił wspomnieniami. Absolwenci po osiemdziesięciu latach ponownie przekroczyli progi swojej dawnej szkoły. To spotkanie było dla nich wyjątkowym powrotem do przeszłości, pełnym wzruszeń i ciepłych wspomnień. Dla mnie również, ponieważ jestem rówieśnikiem szkoły, w której przepracowałem 35. lat. Spotkania po latach z byłymi uczniami to emocjonalne wydarzenia, które łączą nostalgię, ciekawskość i zaskoczenie, dostarczyły wszystkim wzruszeń i niezapomnianych wrażeń. Wielką euforia sprawili mi absolwenci tym, iż pamiętają o nauczycielach i szkole. Że chętnie wracają i potrafią powiedzić "dziękuję za to, iż tak wiele pan dla mnie zrobił". Dobrze jest słyszeć jak ważnym etapem była szkoła i jak wspaniale jest zobaczyć, iż mimo upływu lat stara sympatia i więzi przetrwały. W pracy kierowałem się zasadą, iż nauczyciel jest dla uczniów, ma nie tylko uczyć, ale dawać wskazówki do dalszego życia, ma być przewodnikiem. Teraz po latach mogę powiedzieć, iż ta zasada spełniła się, jestem dumny ze swoich uczniów i szkoły, osiągnęliśmy założone cele. Pamiętam o moich wspaniałych koleżankach i kolegach, którzy odeszli do Domu Ojca. Serdecznie dziękuję wszystkim za tak ciepłe, pełne wzruszeń spotkanie po latach. Słowa uznania kieruję do organizatorów. Uczniom, nauczycielom i pracownikom życzę sukcesów.
Niech żyje i rozwija się Radiobuda.
Semper fidelis
Kazimierz M. Janeczko
Dzierżoniów AD 2026







